Bella Italia

Bella Italia - 19 april

Geschreven door: Gracia Sullivan 

Bella Italia met boerenkool
Bella Italia wordt aangekondigd als een theaterconcert met de mooiste songs van Italiaanse artiesten, o.a. Eros Ramazzotti, Laura Pausini, Paolo Conte, Andrea Bocelli en Il Divo, gelardeerd met Nederlandse covers van o.a. Marco Borsato, André Hazes en Willy Alberti. Het wordt gebracht door singer-songwriter Leonie Meijer, zanger/acteur Marijn Brouwers en debutant Merijn Oerlemans begeleid door een live combo. Als Italië-liefhebber sprak het me aan en ik had er zin in.

Helaas viel het vóór de pauze enorm tegen. De muziek was best mooi, de liedjes bekend, het werd aardig gezongen, het combo deed z’n best. Wat mij vooral afleidde was dat ze er een soort knullig toneelstukje van probeerden te maken. ‘Het lijkt wel amateurtoneel’, verzuchtte mijn man. Voor mij was er geen touw aan vast te knopen. Wat ook niet zo hielp was het blakende Nederlandse uiterlijk van Leonie Meijer. Grote blanke blonde dame, die zo uit Boer zoekt Vrouw gestapt zou kunnen zijn. Charmant hoor, zonder meer, maar… erg Nederlands. Op een gegeven moment hadden ze een soort decor gemaakt met waslijnen en drogende lakens wat sterk deed denken aan de schitterende filmklassieker Una Giornata Particolare. Denkend aan Sophia Loren Leonie Meijer’s witte knieën zien…. Sorry, maar nee, ik zat me meer te ergeren dan dat ik zat te genieten.

Gelukkig was het na de pauze beter. Het scheelde enorm dat Leonie opkwam in een lange zwarte avondjurk (en niet in een rokje boven de knie) zodat ze me deed denken aan de iconische Anita Ekberg in La Dolce Vita. Ze stond gewoon stil, half ergens tegenaan leunend, adembenemend te zingen. Zonder alle afleiding kon ik toen pas goed luisteren. En voor het eerst kreeg ik een klein kippenvel momentje. Marijn Brouwers is een uitstekend zanger en vertolkte sommige songs heel overtuigend (met name Paolo Conte), maar alle rollenspelletjes leidden enorm af. Ook voor Marijn gold dat je pas echt ging luisteren als hij niet probeerde dronken te spelen of zo. Gelukkig lieten zij het laatste half uur het toneelstukje voor wat het was. Er werd heerlijk gezongen en ook het combo kwam lekker op gang. Het redde de voorstelling, dat laatste half uur. Dat was gewoon genieten van met verve gebrachte muziek die je raakte.

Mijn advies voor deze voorstelling: breng de decorstukken terug naar het amateurgezelschap, vergeet de gekunstelde regie, maak er gewoon een goed vertolkt concert van. Zorg voor meer mooie foto’s van Italië en projecteer ze fatsoenlijk en professioneel, niet zoals nu half-scherp en met storende gele strepen erdoor. En Leonie: probeer er met kleding en kapsel meer Italiaans uit te zien. Ga vooral ergens rustig staan of zitten als je zingt, en pak je gitaar erbij. Dan aard je, dan is er opeens meer rust en meer beleving in je zang. Zingen mensen, zonder poespas. Less is more.

Wat mij betreft: liever wat meer Italië en wat minder boerenkool. 

Gracia Sullivan 

De voorstelling Bella Italia is op donderdag 24 mei 2018 te zien in Theater Orpheus.